01 02 03 04 05 2006_boiska01 2006_szkola_dobieszczyzna 2009_sala_dobieszczyzna 2011_08_20_mtb_rodzinne 2011_kregielnia_03 baseny_poprawiony boiska02 brzostkow_kosciol brzostkow_kosciol02 brzostkow_lotnicze glotnicze32 hala_sportowa hotel02 lgow01 obraz_048 obraz_057 obraz_105 obraz_138 obraz_151 rowery_zaz sala_dobieszczyzna_022 sala_sportowa_chrzan_01 sala_sportowa_chrzan_10 sala_sportowa_chrzan_logo smielow2 smielow_lotnicze_duze smielow_park02 smielow_park03 stadion_04 stadion_07 zerkow01
INFO 24:
27 lipca 2017 r. - Informacja Burmistrza Miasta i Gminy Żerków  dotycząca zmiany nazw ulic  na terenie Miasta Żerkowa

czytaj więcej

27 lipca 2017 r. - Informacja Burmistrza Miasta i Gminy Żerków dotycząca zmiany nazw ulic na terenie Miasta Żerkowa

24 lipca 2017 r. - Ostrzeżenie meteorologiczne – intensywne opady deszczu

czytaj więcej

24 lipca 2017 r. - Ostrzeżenie meteorologiczne – intensywne opady deszczu

1 sierpnia 2017 r. - Upamiętnimy 73. Rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego, o godz. 17 zawyją syreny.

czytaj więcej

1 sierpnia 2017 r. - Upamiętnimy 73. Rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego, o godz. 17 zawyją syreny.

28 lipca 2017 r. - XXVII SESJA RADY MIEJSKIEJ ŻERKOWA

czytaj więcej

28 lipca 2017 r. - XXVII SESJA RADY MIEJSKIEJ ŻERKOWA

21 lipca 2017 r. - ZUS ostrzega przed osobami podszywającymi się pod jego pracowników

czytaj więcej

21 lipca 2017 r. - ZUS ostrzega przed osobami podszywającymi się pod jego pracowników

20 lipca 2017 r. - Akademia smyka

czytaj więcej

20 lipca 2017 r. - Akademia smyka

23 lipca 2017 r. - Festyn rodzinny z piłką w tle - Stęgosz

czytaj więcej

23 lipca 2017 r. - Festyn rodzinny z piłką w tle - Stęgosz

Jedno miejsce - tyle możliwości! Zapraszamy do Szwajcarii Żerkowskiej!

czytaj więcej

Jedno miejsce - tyle możliwości! Zapraszamy do Szwajcarii Żerkowskiej!

Ostoja Nadwarciańska

 

Ostoja nadwarciańska

Jest to specjalny obszar ochrony siedlisk zatwierdzony decyzja komisji europejskiej w 2007 roku. Obejmuje ona swym zasięgiem 26653,1 ha, usytuowanych w dwóch mezoregionach:

- Dolina Konińska,

- Kotlina Śremska.

Należy do niej fragment doliny Środkowej Warty - jeden z najlepiej zachowanych naturalnych i półnaturalnych krajobrazów typowej rzeki nizinnej. Warta płynie tu równoleżnikowo w Pradolinie Warszawsko-Berlińskiej ukształtowanej w czasie ostatniego zlodowacenia. Terasa zalewowa Warty osiąga miejscami ponad 4 km szerokości i cechuje się dużą różnorodnością szaty roślinnej.


Współczesne dno doliny powstało przede wszystkim na skutek akumulacyjnej i erozyjnej działalności wód rzecznych (Warty, a w mniejszym stopniu Prosny i Czarnej Strugi). Rzeźba terenu obfituje w formy fluwialne takie jak: wały przykorytowe, terasę zalewową z różnego typu starorzeczami, terasę wydmową oraz pagórki wydmowe. Ważny dla obszaru jest stosunkowo niski poziom antropogenicznego przekształcenia wynikająca z niekorzystnych warunków dla rozwoju intensywnych form gospodarowania (w tym masowej rekreacji). Szata roślinna jest głównie półnaturalna i naturalna. W zagłębieniach bezodpływowych w obrębie terasy wydmowej występują torfowiska przejściowe. Na terenie obszaru dominuje ekstensywna gospodarka łąkowo-pastwiskowa (m.in. tradycyjny na tych terenach wypas gęsi) z udziałem leśnictwa. Pola uprawne koncentrują się w miejscach wyniesionych oraz na krawędzi doliny. Niektóre fragmenty terenu, zwłaszcza w pasie przy korytowym Warty, podlegają praktycznie jedynie procesom fluwialnym kształtującym roślinność naturalną. Na terenie ostoi znajdują się także śródlądowe łąki halofilne, cechujące się bardzo dobrym stanem zachowania, z bogatymi populacjami ginących gatunków słonorośli (np. Triglochin maritimum) oraz krytycznie zagrożonego w Polsce storczyka błotnego Orchis palustris.

Obszar obejmuje co najmniej 25 rodzaje siedlisk wymienionych z w Załączniku I dyrektywy Rady 92/43/EWG. Są one bardzo zróżnicowane od bagiennych do suchych, wydmowych. Stwierdzono tu także występowanie 12 gatunków z Załącznika II Dyrektywy Rady 92/43/EWG. Bogata jest fauna płazów jak i roślin naczyniowych liczącą ponad 1000 gatunków, spośród których około 100 znajduje się na krajowej i/lub regionalnej czerwonej liście taksonów zagrożonych.

Siedliska przyrodnicze priorytetowe:

1) śródlądowe słone łąki, pastwiska i szuwary (Glauco-Puccinietalia część - zbiorowiska śródlądowe);

Tworzą się na terenach naturalnie zasolonych pod wpływem słonych źródeł i słonych wód wgłębnych, towarzyszących pokładom soli kamiennej (Nienartowicz, Piernik 2004). Od innych typów siedlisk wyróżniaj się obecnością halofilnych gatunków roślin. Warunkiem istnienia siedliska jest stały dopływ wód słonych oraz tradycyjny sposób użytkowania jako łąki kośne i pastwiska. W zależności od

warunków zasolenia i wilgotności podłoża słone łąki różnią się składem gatunkowym roślin.

W związku z tym wyróżniono następujące podtypy siedliska (Nienartowicz, Piernik 2004):

a) 1340-1 Murawy z mannicą odstając i muchotrzewem solniskowym Puccinellio-Spergularietum salinae

b) 1340-2 Śródlądowe słone łąki ze świbką morską i mlecznikiem nadmorskim Triglochino-Glaucetum maritimae

c) 1340-3 Halofilny szuwar z sitowcem nadmorskim Scirpetum maritimi

d) 1340-4 Śródlądowe słone łąki z kostrzewą trzcinową i pięciornikiem gęsim Potentillo-Festucetum arundinaceae

e)1340-5 Halofilne murawy z ostrzewem rudym zbiorowisko z Blysmus rufus

Słone łąki tworzą się w miejscach oddziaływania słonych wód na dużych powierzchniach w obrębie tzw. łąk Pyzdrskich.

2) murawy kserotermiczne (Festuco-Brometea i ciepłolubne murawy z Asplenion septentrionalis-Festucion pallentis),

3) górskie i niżowe murawy bliźniczkowe (Nardion - płaty bogate florystycznie);

Zbiorowiska roślinne reprezentujące siedlisko mają charakter półnaturalny i antropogeniczny, rozprzestrzeniły się dzięki określonym formom działalności człowieka, są więc wrażliwe na zmiany w użytkowaniu gospodarczym. Siedlisko należy uznać za zagrożone na terenie całego kraju. Jego zachowanie wymaga ochrony czynnej, polegającej na prowadzeniu wypasu lub innych zabiegów ograniczających sukcesję a jednocześnie nie powodujących wzrostu trofii. Perspektywy zachowania siedliska w dłuższym okresie czasu są raczej nikłe. Pewną szansę daje prowadzenie ekstensywnego wypasu i okresowego koszenia, które miałyby w pewnym zakresie naśladować tradycyjne, historyczne już, formy gospodarowania.

4) torfowiska nakredowe (Cladietum marisci, Caricetum buxbaumii, Schoenetum nigricantis);

Zajmuje brzegi jezior w strefie litoralu, gytiowiska oraz torfowiska niskie na podłożu zasobnym w węglan wapnia (kreda, margiel), porośnięte przez wapieniolubne rośliny szuwarowe głównie kłoć wiechowatą Cladium mariscus, a także turzycę Buxbauma Carex buxbaumii i marzycę czarniawą Schoenus nigricans. W Polsce siedlisko bardzo rzadkie, w rozproszonych stanowiskach wyłącznie na niżu (region kontynentalny). Siedlisko z reguły mezotroficzne o odczynie obojętnym do lekko zasadowego, zasilane wodami bogatymi w wapń. Na siedliskach w strefie litoralu jezior źródłem wapnia jest gytia lub kreda jeziorna; w obrębie torfowisk niskich źródłem wapnia może by zarówno gytia, jak i skała wapienna (kreda lub margiel), na której zalegaj pokłady torfowe. Siedlisko stale uwilgotnione z wahaniami poziomu wody w różnych porach roku.

5) łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (Salicetum albo-fragilis, Populetum albae, Alnenion glutinoso-incanae, olsy źródliskowe),

Ten typ siedliska przyrodniczego obejmuje nadrzeczne lasy: olszowe, jesionowe, wierzby białej i kruchej oraz topoli białej i czarnej. Występują one w całej Polsce, przy czym miejscami są reprezentowane przez rozmaite podtypy. Wymienione lasy wykształcaj się na glebach zalewanych wodami rzecznymi, o wysokim poziomie wód gruntowych, głównie klasyfikowanych jako pobagienne lub napływowe aluwialne. Zgodnie z definicją należy tu kilka istotnie różniących się podtypów drzewostanów, a mianowicie od jesionowo-olszowych na obszarach źródlisk i związanych z nimi cieków, przez olszowe w dolinach szybko płynących rzek, olszyny nad wolno płynącymi strumieniami, górskie olszynki z olszą szarą, po nadbrzeżne lasy wierzbowe i topolowe nad dużymi rzekami.

6) bory i lasy bagienne (Vaccinio uliginosi-Betuletum pubescentis, Vaccinio uliginosi-Pinetum, Pino mugo-Sphagnetum, Sphagno girgensohnii-Piceetum i brzozowo-sosnowe bagienne lasy borealne),

7) ciepłolubne dąbrowy (Quercetalia pubescenti-petraeae).

Zagrożenia dla opisanego obszaru można podzielić na dwie grupy:
wewnętrzne i zewnętrzne, powstające poza ostoją.

Do drugiej kategorii należy zaliczyć zanieczyszczenia powietrza oraz zanieczyszczenia wody w rzekach. Zmodyfikowane działaniem zbiornika Jeziorsko warunki hydrologiczne rzeki mogą stanowić kolejne zagrożenie dla ostoi.

Zagrożenia wewnętrzne są mniej dotkliwe i odczuwalne. Można do nich zaliczyć:
- nielegalną wycinkę drzew i krzewów,
- „dzikie" wysypiska śmieci,
- nielegalne żwirownie,
- zrzuty ścieków,
- postępująca zabudowa mieszkaniowa,
- kłusownictwo,
- niewłaściwą gospodarkę leśną,
- zmiana sposobu użytkowania gruntu, (zwłaszcza zaniechanie koszenia uruchamia proces sukcesji, niekorzystne dla zachowania istniejącej bioróżnorodności).


Pliki do pobrania:

Standardowy formularz danych  >>>

Mapa:


- plh300009_1.jpg
- plh300009_2.jpg- plh300009_3.jpg- plh300009_4.jpg
UMiG Żerków Waszak
Urząd Miasta i Gminy Żerków, ul. Adama Mickiewicza 5, 63-210 Żerków, pow. Jarocin, woj. wielkopolskie
tel.: (62) 740 30 24, fax: (62) 740 36 27, email: sekretariat@zerkow.pl, http://www.zerkow.pl
NIP: 617-10-06-231, Regon: 000529433
Wszelkie należności należy wpłacać na konto: 45 1020 2212 0000 5402 0027 6931
Biuletyn Informacji Publicznej - www.zerkow.biuletyn.net
Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8
projekt i hosting: INTERmedi@  |  zarządzane przez: CMS - FSI